ՀՈՒՇԵՐ...
                                    Հեղինակային...

Հուշեր...
Օ, տեսնես տխու՞ր  են,
Թե՞ անչափ ուրախ...
Հետաքրքիր է.
Հի՞ն են, թե կարծես
Դեռ նոր են ծնվել:
Չէ՛, իմ կարծիքով
Հին են, բայց ասես
Այսօր են ծնվել:
Ախ, վախենում եմ,
Իսկ եթե հանկարծ
Հուշերն այդ բոլոր
Լինեն տխրեցնող ու աչք թացացնող,
Սիրտը այրող ու տվայտանք բերող...
Օ, ոչ...Թող երբեք այդպիսի հուշեր
Մարդկանց չայցելեն, ցավ չպատճառեն,
Այլ ինչ-որ մի տեղ կորչեն, մոխրանան,
Սրտից ու հոգուց դուրս գան, մահանան,
Որ այս աշխարհի բոլոր թախծալից
ՈՒ լացող աչքերը՝
Ծիծաղեն, խնդան: